چو ایران نباشد تن من مباد

اگرچه پاییزییم سبزیم

          اگرچه سبزیم  لبریزیم

                اگرچه لبریزیم می ریزیم

آنان که کم حرف می زنند یقیینا سخن زیادی برای گفتن دارند.

ضرب المثل هایی که ریشه های داستانی دارند :

- از این ستون بدان ستون فرج است .

- از این شیر به یاد شیر کربلا افتادم.

- از بالای مناره ، دروغ نمی گویند.

- از بزغاله جابر هم گذشت.

- از جان خودم که بالاتر نیست .

- از خودش دیوانه تر ندیده است.

- از ریش به سبیل پیوند می کند

- از سلیمان تا سلیمان فرق هاست.

- از کوزه ،همان برون تراود که در اوست.

- از ماست که بر ماست.

- کار ، از محکم کاری عیب نمی کند .

- از نوکیسه قرض نکن.

- اسمش را نبر خودش را بیار.

- اصبحت امیراً  و امسیت اسیراً .

- اسب داروغه جو نمی خورد.

- اسب نخریده آخور می کشی؟

- استخوان لای زخم می گذارد.

- اگر این خر بیفتد هیچ ندارم.

- اگر این وزن گربه است ، کو گوشت؟

- اگر ببری پشیمانی ، اگر نبری کوری و پشیمان .

- اگر بخوام برای تو قبری بکنم برای خود کاریزی حفر  می کنم.

- اگر برای هوس است ، همین یکی بس است.

- اگر به دعای بچه مکتبی ها بود ، یک ملا زنده نمی ماند.

- پسر نوح با بدان بنشست   خاندان نبوتش گم شد

- جدمان قصاب بود ما را به نعلبندی چه کار؟

- حالا من میو .( میو : صدای گربه )

- خود کرده را تدبیر نیست .

- دیگ ملّانصرالدین است .

- رفتم شهر کورها ، دیدم همه کور ، من هم کور.

- اهل بخیه است.

- باز گردد به اصل خود ، هر چیز .

- اکبر ندهد خدای اکبر می دهد.

- نیش عقرب نه از ره کین است             اقتضای طبیعتش این است

- با سیه دل چه سود خواندن وعظ      نـــــرود میخ آهنین بر سنگ

- باش تا قائم مقام از باغ در آید!

- بالا بالا بنشین ، حرف های گنده گنده بزن.

 تا خدا راهی نیست

وقتی راه رفتن اموختی، دویدن بیاموز،دویدن که اموختی پرواز را... راه رفتن بیاموز زیرا راه هایی که می روی جزئی از تو میشوند و سر زمین هایی که میپیمایی بر مساحت تو اضافه می کنند. ***** دویدن بیاموز چون هر چه را که بخواهی دور است وهر قدر که زود باشی دیر. وپرواز را یاد بگیر نه برای اینکه از زمین جدا باشی برای انکه به اندازه فاصله زمین تا اسمان گسترده شوی***** من راه رفتن را از یک سنگ اموختم،دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت باد ها از رفتن چیزی به من نگفتند زیرا انقدر در حرکت بودند که رفتن را نمیشناختند! پلنگان هم دویدن یادم ندادند وپرندگان نیز پرواز را!**** اما سنگی که درد سکون کشیده بود رفتن را میشناخت و کرمی که دراشتیاق دویدن سوخته بود دویدن را می فهمید و درختی که پایش در گل بود از پرواز بسیار می دانست!**** انها از حسرت به درد رسده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت... راه رفتن بیاموز زیرا هر روز باید از خودت تا خدا گام بر داری**** دویدن بیاموز زیرا چه بهتر از خودت تا خدا بدوی**** و پرواز یاد بگیر زیرا باید روزی از خودت تا خدا پر بزنی****

از کلیه دوستان تقاصا دارد در صورت دیدار از وبلاگ از نظرات خود ما را بی نصیب نگذارند.

اردتمند شما.

از فولکلور و ادبیات عامیانه - بختیاری

از موضوعات دیگر مطرح شده در بایاتی ها رنج دوری از وطن ، غم غربت ، احساس هجران ، ناگواری های زندگی و نابسامانی های روزگار است . سوز وگدازی که در مضامین بایاتی ها در خصوص غم غربت و درد هجران بیان می شود نشان دهندة اوج احساس و شدت علاقه به دیار و وطن است :

§         غربته دوشـــــدی یولوم

       دشمن آلیب ، ساغ  سولوم

       ائلدن آیــــری دوشه لی

       بورخوو لانیبدی قولـــوم

§         تبـریز اوستی مـراغـــــا

       زولفون گلمیر دراغـــــا

      آختاریــرام یـــــاریـمی

       یوخ طاقتیــــم فـــراغا

§         آری بال سالی شانــــدا

       بالدان کام آلی شانــــدا

       چتین اولور  آیـریلیـــق

       گؤز ـ گؤزه آلیشانـــدا

§         عزیزیــــم یـــار بـاغیندا

       گول بیتر یــــاربـــاغیندا

        ای کاش بیرگول اولایدیم

        چیخایدم یــــار بــاغیندا

§         مـــن عاشــق آه و زاردا

       جانیـــــم دردده ، آزاردا

       اوگوندن کی قول اولدوم

       ساتیلــــــدیم هر بازاردا

§         عزیزیم وطن یــــاخشی

       کوینکی کتان یـــاخشی

       غربت یئر جنت اولـــسا

       ینه ده وطــن یـــاخشی

§         سوتــــک آرخا دولاندیم

       ساپ تک چارخا دولاندیم

       ظالــــم فلک الینـــــدن

       قورخا ، قورخــا دولاندیم

§         طوفان قوپــار ، یئل آغلار

       چایلار داشار ، سئل آغلار

       غریب لیـک ده ، ئوله نین

       یاسین تــوتار ، ائل آغلار

 از ره غفلت به گدایی رسی

                      گر به خود آیی به خدایی رسی

معرفی کتاب های دکتر بختیاری

۱- چگونه معلم موفقی باشیم؟

۲- آموزش نوین - تربیت برتر - تدریس آنلاین

۳- فولکلور و ادبیات عامیانه

مرکز فروش : 

ارومیه : خیابان خیام جنوبی:

کتابفروشی جهاد دانشگاهی 

 کتابفروشی ظرافت 

 کتابفروشی هنر تصویر

 از فولکلور و ادببات عامیانه - بختیاری

نقش نمادین مفاهیم ، موجودات و حیوانات در فولکلور

       واژه هايي كه در گفتار حكيمانه پيشینيان مورد استفاده واقع شده است هر كدام نماينده گروه یــا جمعيتي است كـه بــه زبان حال آنها سخن گفتـه شده است.گاهي شباهت هاي رفتاري بين انسان و حيوانات حكايت از اين تشبيه دارد.

آب

      آب مظهر وجود ، جنبش و حركت و تغيير و تبدل و زلالي و طراوت است در بعضي از امثال ، آب مبين فعاليت هاي اقتصادي و بازرگاني و پس انداز ثروت است .

خر

     جاهايي كه از اين واژه در مثل ها استفاده شده بيانگر حالات متفاوتي است.در حقيقت خر نماينده مردم معمولي و ساده لوح اجتماع است . خر نماد مردمي است كه بيشتر از جسم خود استفاده مي كنند  اما توان بهره مندي از فكر و انديشه خود را ندارند. در اين مثل ها خر نماد مردم نادان و ناشي و پست و شرير و بي اصل و نسب است.

سگ

     سگ در امثال ، نماد مردم پست و بي اصل و نسب است كه به ولي نعمت خود اتكا دارند و به حكم طبيعت و فطرت ، فحاش و هتاك هستند.صداي سگ نماد تهديد بي مورد و دم تكان دادن سگ نشانگر چاپلوسي و تملق است.بطور كلي سگ نماد مردمي است كه براي به دست آوردن سود به هر جانبي روان هستند . استخوان و لقمه نماد اين سود اندك است.

شتر

     شتر نماد بي قوارگي و بي تركيبي و زمختي و عدم تناسب است. همان طوري كه از ظاهر اندام شتر نمايان است ، شتر نماد كجي و نادرستي  است ولي با اين همه در ضرب المثل ها ، نماد مردم سرافرازي است كه يك سر و گردن از ديگران بلندترند و بر آنان برتري دارند.

گاو

     نماد زورمندي و تعاون است. در برخي از امثال گاو با گوساله همراه است كه به خانواده دلالت دارد ولي اگر به تنهايي ذكر شود نماد منابع گوناگون سود است.

گربه

     نقش استعاري گربه  یعنی مقبول بودن در سر سفره ، كشتن آن در پاي حجله ، اين حيوان را به عنصر زن در خانواده نزديك مي كند . در مثل هايي كه واژه هاي استعاري موش و گربه باهم به كار رفته است گربه نماد مردم درنده خوي و زورمند و موش مظهر افراد ضعيف و ناتوان است و كارزار موش و گربه نبردي نابرابر است و به مثابه آن است كه افراد ناتوان در چنگال دشمن اسيرند .

    در مثل ها ، نه تنها حيوانات  وحشي بلكه حيوانات اهلي نيز داراي نقش فراواني هستند .

اسب

     اسب نماد اصالت و نجابت است و نماينده افراد حساس و با ارزشي است كه داراي مقام و موقعيت اجتماعي بالاتر از مردم معمولي اند يا به عبارتي ديگر اسب نماد مردم پر تلاش و كوشايي است كه با حركت و سرعت به  سوی مقصد خود در حرکت هستند.

گرگ

     مراد ازگرگ مردم متجاوز و خونخوار است . گاهي گرگ با واژه گوسفند كه نماد مردم بي آزار و عادي و نادان و ناتوان ولي مفيد و ثمر بخش است، همراه است . در برخي از امثال گرگ نماد بلاي ناگهاني به شمار مي رود كه چون نازل شود به نيستي و نابودي افراد نزديك و عزيزان مي انجامد.

                 شعری از حضرت مولانا

 صبحدم گشتم چنان از باده دلدار مست

 کآفتاب آسا فتادم بر در و دیوار مست

 جبرئیل آمد ، براق آورد گفتا بر نشین

 جام بر دستند بحرت ، منتظر بسیار مست

 بر نشستم ، برد بر چرخم براق برق سیر

 دیدم آنجا قطب را با کوکب سیار مست

 در گشادند آسمان را و به پیشم آمدند

 « ابشروا گویان » ملائک جمله از دیدار مست

                                                علی یارتان.............

بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود 

                                            داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

«خوب حرف زدن» لازمه «حرفِ خوب زدن» است.

سخندان پرورده پير کهن             بينديشد  آنگه  بگويد   سخن

مزن بي تامل بگفتار دم             نکو گوي اگر دير گويي چه غم

                                                                                               ( سعدي )

به فنون ادبي و بلاغي آشنا باشيد كساني كه از صناعات ادبي در گفتار خود  استفاده مي كنند بهتر مي توانند در دل مخاطبان نفوذ كنند. شما بايد بدانيد چه موقع از ايجاز و تمثيل و كنايه و استعاره استفاده كنيد و در بكار بردن كلمات متجانس و مترادف  و متضاد  مهارت داشته باشيد. آشنايي به فن فصاحت و بلاغت  براي هر مدرس و استادي لازم است. البته در تعابير فصاحت و بلاغت نظرات متفاوتي بيان شده است. فصاحت به معين رسا بودن سخن است. يعني چنان سخنراني كنيد كه عبارات و جملات شما از اصول و قواعد خاص زباني تبعيت كند و نقص و نقضي در بيان و اداي عبارات وجودنداشته باشد؛ و شنوندگان براحتي بتوانند منظور شما را بفهمند اما بلاغت رعايت مقتضاي زمان و مكان است.

به عبارت ديگر : بلاغت به معني رسايي سخن ووسيله اقناع و ترغيب موضوع فن خطابه است . سعدي گويد :

توان در بلاغت به سحبان رسيد                  نه در كنه بيچون سبحان رسيد

شبستان

اوجاداغلار كيمي حرمتلي پناهيم سن‌سن

آي‌گيمي گون كيمي عزتلي چراغيم سن‌سن

چشمه‌لر تك آخاسان اوزينيشه داغلاردان

مي‌تكين مست ائدن آب حياتيم سن‌سن

گل‌چيچك لرله بوتون عالمي تك‌سن بوياسان

سينم اوستونده قوران دانه وداميم‌ سن‌سن

غم هجرينده منيم بال و پريم اوتلاندي

سن خوش اول اولسم ايرديناداواريم سن‌سن