از سپهر چارمین روح الله آمد پیش من

ساغر خورشید بر کف از می انوار مست

گفتم : ای چون تو هزاران در خمار جام عشق

کی شود مخمور جز در خانه خمار مست ؟

دست او بگرفتم و با خود به بالا بردمش

بر گذشتیم از سواد عرصه اغیار مست

بحر در ظلمت مانده از پس بحر نور آمد به پیش

عقل گفتا : بگذر از این تا رسی در یار مست

بر لب دریای اعظم کشتیی دیدم در او

«احمد مرسل» به حال و« حیدر کرار» مست

دست من بگرفت حیدر ، اندر آن کشتی نشاند

بگذرانیدم از آن دریای گوهر بار مست

از مقام « قاب قوسین » ام« به او ادنی»  کشید

گفتم آنجا راز را با ساقی ابرار مست

باده از دست خدا نوشیدم و بوسیدمش

آستین افشان گرفتم دامن دلدار مست

گفتم اکنون باز می داری در این محمل مرا

یا مرا گویی برو : در عرصه بازار مست؟

گفت : نی نی ساربان ما تویی ای شمس دین

رو مهار اشتران گیر و بکش قطار مست!!!!

                                               علی یارتان.............